„— Jaki
— No ten Trzej Królowie w Gdańsku.
— Żeby tylko jutro byli, bo słowo daję narobię rabanu...
Następnego dnia po nadaniu audycji „Fojutka" przyszła na kawę do bufetu i tak, żeby wszyscy słyszeli,^ mówiła
— Wiecie, różne już w radio chały szły, ale ta wczorajsza, to była królewska chała.
I pomyśleć, że „Fojutka" była szkolną koleżanką mojej matki. Chodziły do jednej gdańskiej budy na Podwalu Przedmiejskim. Mówiły sobie same uprzejmości i nawet razem się fotografowały. Zachowałem w rodzinnych szpargałach zdjęcie, na którym obie mają po szesnaście lat i uśmiechają się mile. To było jeszcze za Wilusia. Wierzyc się nie chce.
Kilometry dokumentów
Spectabiles grate nobis dilccte,
Piszą do nas z Neapolu, iże w Królestwie Neapolitar.skiem, i w Sicilijei, iuż po dwie lecie, był zły barzo urodzai, tek, iże, w mieśczie Neapolu, i drogośczi niezmiernei, i niedostatku wielkiego sie obawiaią, i przymawiają się stamtąd, że kto by tam żytka, który okrent zawiózł, miał by stego wielki pożytek. Czo zdaloście nam w.w. oznaimić, aby to przez was wiedzieć mogli, i inni obywatele gdańscy, że w Neapolu barzo by temu rado było, i barzo by dobrze spieniężył, ktokolwiek chcział żytka, albo pszeniczc tam zawieść, by mial, i naiwienczy. Zalim v.v. Panu Bogu vszechmogącemu, vlaske, i wobrone iego szwientą poruczamy,“(15)