„Okrakiem, po obu stronach szosy.
Resztki 24 dywizji piechoty maszerują w ślad za prawoskrzydłową kolumną 11 DP. Po osiągnięciu lasów janowskich obsadzają wycinek terenu pomiędzy 11 DP i 38 rezerwową DP, obejmując również las Na Chmurowem, bronią kierunków z Sądowej Wiszni.
Moje miejsce podczas natarcia — przy kolumnie sił głównych, po osiągnięciu lasów janowskich — gajówka Jaryna.
Ze względu na lotnictwo niemieckie wymarsz zarządziłem bezpośrednio po zapadnięciu zmroku, tak aby w godzinach rannych można było dotrzeć do lasów janowskich. Pułkownik PrugarKetling zwrócił się do mnie z prośbą o przesunięcie wymarszu na termin późniejszy, motywując swój wniosek potrzebą pewnego przegrupowania oddziałów. Poparł go dowódca 38 rezerwowej DP, pułkownik WirKonas, wysuwając argument, że dużo czasu zabierze ściągnięcie ubezpieczeń, rozrzuconych naokół szerokim wachlarzem. Przychyliłem się do wniosku obu dywizjonerów, przesuwając o dwie godziny termin rozpoczęcia działań.
W dalszym przebiegu odprawy podkreśliłem raz jeszcze zasady nocnego boju, zwracając uwagę, iż mamy przed sobą siły przeważające, częściowo zmechanizowane, wśród których domyślać się można obecności jednostek pancernych. Zaleciłem metody zaskoczenia, uderzeń szybkich, zdecydowanych, dokonywanych w kolumnach lub w szykach zwartych, na bagnety i granaty ręczne, o ile się da bez użycia artylerii.“(1)